Żartowałam w ostatnim kościelnym poście, że moje zwiedzanie wiedeńskich kościołów ogranicza się ostatnimi czasy do corocznej Długiej Nocy Kościołów (Lange Nacht der Kirchen), więc raz w roku mogę dodać nowy wpis o kolejnej dzielnicy... I pewnie znów byłoby tak samo, gdyby nie to, że następny w kolejności, ósmy bezirk - Josefstadt - jest najmniejszą wiedeńską dzielnicą. W związku z tym nie znajdziemy tu zbyt wielu świątyń - ja doszukałam się zaledwie trzech, a jedną z nich już odwiedziłam wcześniej, przy okazji którejś z Długich Nocy Kościołów. W takiej sytuacji trudno czekać rok ze zwiedzaniem, prawda? ;) Zapraszam więc na krótki wpis podsumowujący kościoły w 8. bezirku.
[ No i, jak zwykle, tutaj możecie zajrzeć do wpisów o kościołach w uprzednio odwiedzonych wiedeńskich dzielnicach: Innere Stadt (1) / Innere Stadt (2) / Leopoldstadt /Landstraße / Wieden / Margareten / Mariahilf / Neubau ]
1. Kościół w Breitenfeld (Breitenfelder Pfarrkirche)
Zacznijmy więc od świątyni, którą miałam okazję odwiedzić podczas Długiej Nocy Kościołów, a wybrałam ją wtedy głównie dlatego, że w ten wieczór odbywały się trasy z przewodnikiem, w ramach których można było też wejść na chór oraz aż pod dach - miejsca, gdzie zazwyczaj odwiedzający nie mają wstępu. Kościół znajduje się tuż przy stacji metra Josefstädter Straße, więc widuję go często, przejeżdżając tędy, a charakterystyczna, ceglana fasada od zawsze rzucała mi się w oczy. Decyzję o budowie świątyni podjęto w 1835 roku, by uczcić właśnie zmarłego cesarza Franciszka I i potrwało dobre sześćdziesiąt lat, zanim budowę ukończono. A i tak to, co dziś oglądamy, to rekonstrukcja z połowy XX wieku, bo niestety kościół doznał poważnych zniszczeń podczas II wojny światowej. Samo Breitenfeld w nazwie to po prostu część dzielnicy Josefstadt - w czasach budowy świątyni były to jeszcze wiedeńskie przedmieścia. Jej patronem jest zaś św. Franciszek z Asyżu.
Za projekt kościoła odpowiadał architekt Alexander Wielemans von Monteforte i wzorował się on na lombardzkiej architekturze doby renesansu. Architekt zaprojektował też marmurową ambonę i ołtarz, z którym wiąże się zresztą ciekawa historia... Pierwotnie ołtarz zawierał obraz maryjny (Mutter vom guten Rat), który na przestrzeni dwustu lat doczekał się już lokalnego kultu. I ten obraz złodzieje po prostu wycięli z ram i zwinęli jesienią 2014 roku. Żadnych informacji na temat odzyskania go nie znalazłam - za to natrafiłam na informację sprzed kilku lat, że obraz dalej pozostaje zaginiony. A że podobno krótko przed kradzieżą kościół padł też ofiarą wandali, trzeba przyznać, że nie mają tu szczęścia... Jeśli chodzi o resztę wnętrza, jest ono dość proste, najbardziej spodobała mi się tu właśnie ambona. No i bardzo się cieszę, że trafiłam tu podczas Długiej Nocy Kościołów, bo zajrzenie na górę - na chór i pod dach - było niewątpliwie niecodzienną atrakcją.
Adres: Florianigasse 70
2. Kościół Pijarów (Piaristenkirche Maria Treu)
To barokowa świątynia wybudowana w pierwszej połowie XVIII wieku, a jej konsekracja nastąpiła w 1756 roku. Pijarzy zadomowili się w Wiedniu z końcem wieku XVII i, jak widać, szybko rozpoczęli budowę klasztoru i świątyni. W gruncie rzeczy najpierw - jeszcze z końcem XVII wieku - powstała kaplica Matki Bożej Bolesnej (Schmerzenskapelle) pod okiem Simona Andreasa Karafee. Mogła ona pomieścić do 300 osób (choć musiało być im ciasno...), a dziś znajduje się w przejściu pomiędzy kościołem a budynkami klasztornymi i warto do niej zajrzeć. Przed świątynią stoi kolumna maryjna, a sam kościół przyjął nazwę Maria Treu od ponoć cudownego obrazu autorstwa Josefa Herza z 1713 roku - obraz można oglądać odpowiednio oprawiony na ołtarzu głównym.
Biorąc pod uwagę okres, w jakim powstała świątynia, nie dziwi, że w jej wnętrzach dominuje barok. Za projekt kościoła odpowiadał Johann Lucas von Hildebrandt - architekt, który zaprojektował też Belweder i kościół św. Piotra. W środku warto zwrócić uwagę na bogato zdobioną ambonę z drugiej połowy XVIII wieku, no i na malowidła na sklepieniu (główny przedstawia koronację Maryi) - za freski odpowiadał Franz Anton Maulbertsch, jeden z bardziej znanych późnobarokowych malarzy w Austrii. Może Maria Treu bogactwem wystroju nie dorównuje wspomnianemu już kościołowi św. Piotra, ale jest to ciekawy przykład austriackiego baroku i na pewno warto tu zajrzeć, będąc w okolicy. Od 1949 roku kościół ma status bazyliki mniejszej.
Adres: Jodok-Fink-Platz
3. Kościół Św. Trójcy (Dreifaltigkeitskirche)
Zwany też Alserkirche, jako że położony jest w Alservorstadt. Świątynia powstała pod koniec XVII wieku jako kościół klasztorny trynitarzy, co wyjaśnia też jego wezwanie. Kościół konsekrowano w 1704 roku, a w osiemdziesiąt lat później przeszedł w ręce minorytów. Wnętrze jest również barokowe - zresztą wszechobecny barok w Wiedniu nie powinien dziwić, biorąc pod uwagę burzliwy XVII wiek i konieczność obudowy części miasta... Na ołtarzu głównym znajdziemy obraz przedstawiający Św. Trójcę z 1826 roku, autorstwa Josefa von Hempla. Oczywiście, biorąc pod uwagę rok powstania samego kościoła, wcześniej znajdował się tam inny, podobno bardziej zdobiony ołtarz... który, niestety, nie przetrwał prac i zmian wprowadzonych w świątyni przez minorytów po przejęciu klasztoru.
Jakiś czas temu wiedeńskie media obiegła sensacyjna wiadomość, że w Alserkirche podczas prac remontowych odkryto ponad 300-letnie freski, położone tuż przy kopule. Jeszcze nie miałam okazji ich zobaczyć, ale prace renowacyjne chyba już ukończono, więc będę musiała się tam przejść jeszcze raz, bo moje zdjęcia wnętrza pochodzą sprzed tego odkrycia ;). Do tego na ścianach kościoła znajdziemy dwie tablice pamiątkowe wspominające wielkich kompozytorów, którzy w pewien sposób byli z tą świątynią związani. Pierwszym był Ludwig van Beethoven, którego msza pogrzebowa odbyła się właśnie w Alserkirche 29.03.1827 r., a następnie kompozytora pochowano na cmentarzu w Währing - podobno w procesji pogrzebowej uczestniczyło nawet 20 tysięcy osób! Jeśli zastanawiacie się, o co chodzi z Währing, skoro grób Beethovena jest na Cmentarzu Centralnym, to kwestia przeprowadzonej kilkadziesiąt lat później ekshumacji... Drugi kompozytor, który pozostawił swój ślad w kościele Św. Trójcy to Franz Schubert. Skomponował on specjalny hymn pt. Wiara, nadzieja i miłość na ceremonię poświęcenia dzwonów kościelnych 2.09.1828 roku... po czym dwa miesiące później zmarł w wieku zaledwie 31 lat, była to więc jedna z jego ostatnich kompozycji.
Adres: Alser Strasse 17
0 Komentarze